Chlorek wapnia E 509 w serach

Chlorek wapnia E 509 w serach

W odniesieniu do stosowania chlorku wapnia E 509 w serach w UE funkcjonują dwa różne podejścia, które wpływają na konieczność deklaracji czy też możliwość pominięcia tego komponentu w wykazie składników sera, tj.

  • Chlorek wapnia stosowany jako substancja pomocnicza w przetwórstwie – w takim przypadku można skorzystać z możliwości pominięcia tego komponentu w wykazie składników na podstawie zwolnienia z art. 20 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia nr 1169/2011 [1]: „Bez uszczerbku dla art. 21 następujące komponenty środka spożywczego nie muszą być uwzględniane w wykazie składników: (…) b) dodatki do żywności i enzymy spożywcze: (i) (…) (ii) które są stosowane jako substancje pomocnicze w przetwórstwie”.

Kluczowe jest tutaj, aby takie zastosowanie chlorku wapnia było zgodne z definicją substancji pomocniczej w przetwórstwie z art. 3 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1333//2008 [2]: „substancja pomocnicza w przetwórstwie” oznacza każdą substancję, która:

(i) nie jest spożywana sama jako żywność;

(ii) jest celowo stosowana przy przetwarzaniu surowców, żywności lub jej składników, w celu osiągnięcia określonego celu technologicznego w trakcie obróbki lub przetwarzania; oraz

(iii) może spowodować niezamierzoną, ale technicznie nieuniknioną obecność w produkcie końcowym pozostałości tej substancji lub jej pochodnych, pod warunkiem że nie stanowią one jakiegokolwiek zagrożenia dla zdrowia oraz nie mają żadnego wpływu technologicznego na produkt końcowy;”

Powyższe oznacza, że o substancji pomocniczej w przetwórstwie możemy mówić, jeśli jest ona stosowana w określonym celu technologicznym na etapie przetwarzania lub obróbki, ewentualne pozostałości w produkcie są nieuniknione techniczne i nie stanowią zagrożenia dla zdrowia oraz nie pełni ona funkcji technologicznej w wyrobie gotowym.

 

  • Chlorek wapnia stosowany jako dodatek do żywności – w takim przypadku chlorek wapnia musi być zadeklarowany w wykazie składników sera poprzez wskazanie jego nazwy lub numeru E oraz nazwy zasadniczej funkcji technologicznej, jaką pełni w wyrobie gotowym.

Dla ułatwienia oceny, czy mamy do czynienia z dodatkiem do żywności, warto sięgnąć do definicji dodatku do żywności z art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 1333/2008, tj. „dodatek do żywności” oznacza każdą substancję, która w normalnych warunkach ani nie jest spożywana sama jako żywność, ani nie jest stosowana jako charakterystyczny składnik żywności, bez względu na swoją ewentualną wartość odżywczą, której celowe dodanie, ze względów technologicznych, do żywności w trakcie jej produkcji, przetwarzania, przygotowywania, obróbki, pakowania, przewozu lub przechowywania powoduje, lub można spodziewać się zasadnie, że powoduje, iż substancja ta lub jej produkty pochodne stają się bezpośrednio lub pośrednio składnikiem tej żywności.

Powyższe oznacza, że jeśli chlorek wapnia pełni funkcję technologiczną w wyrobie gotowym, to jest stosowany jako dodatek do żywności i musi być wskazany w wykazie składników sera.

Obecnie nie ma stanowiska Komisji Europejskiej w tej sprawie, więc podejście może się różnić w poszczególnych państwach członkowskich. Przed wprowadzeniem produktu na rynek warto zweryfikować, jakie podejście funkcjonuje w danym kraju, aby nie narażać się na zakwestionowanie oznakowania produktu – służymy w tym zakresie wsparciem i zachęcamy do kontaktu z Food Law.

 

[1] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE. L. z 2011 r. Nr 304, str. 18 ze zm.).

[2] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. U. UE. L. z 2008 r. Nr 354, str. 16 ze zm.).