NSA wydał wyrok, w którym dokonał analizy definicji „mięsa”, „tuszy” i „produktów pochodzenia zwierzęcego”. NSA uznał, że „mięso” oznacza jadalne części zwierząt, w tym krew, a „tusza” oznacza całą sztukę ubitego zwierzęcia po wypatroszeniu.
W związku z tym, lekarz weterynarii nie miał podstaw do nałożenia na przedsiębiorcę opłaty za nadzór nad produktami pochodzenia zwierzęcego. Sprawa dotyczyła sytuacji, w której przedsiębiorca przechowywał nieoskórowane zwierzęta łowne. Organ uznał, że są one „produktem pochodzenia zwierzęcego”, a jednocześnie „mięsem” w rozumienia rozporządzenia nr 853/2004 (lub takie mięso zawierają).
NSA nie przychylił się do twierdzenia lekarza weterynarii i w uzasadnieniu wyroku wskazał, że „Zarówno organy, jak i Sąd I instancji, w sposób nieuprawniony oraz zupełnie nieprzejrzysty, próbowały połączyć te dwie definicje z załącznika nr I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, aby wykazać, że tusza to także mięso, a przynajmniej je zawiera. Jest bowiem bezsporne, że zakład, na który nałożono opłatę za nadzór weterynaryjny, to jedynie punkt skupu zwierzyny łownej, gdzie przejściowo umieszcza się jedynie tusze, a nie mięso, w rozumieniu powyższego rozporządzenia.”
NSA uznał, że opłata za nadzór weterynaryjny przewidziana jest wyłącznie w odniesieniu do przechowywania mięsa i produktów mięsnych. Powoływanie się w tym przypadku na to, że tusza jest produktem pochodzenia zwierzęcego nie miało więc znaczenia.
Z tych powodów, NSA uznał, że opłata pobrana przez lekarza weterynarii była bezpodstawna i uchylił wyrok WSA oraz poprzedzające go decyzje organu.
Jeśli masz wątpliwości, czy organ prawidłowo nałożył lub ustalił wysokość opłaty za czynności kontrolne — zapraszamy do kontaktu. Zespół FOOD LAW Centrum Prawa Żywnościowego i Produktowego chętnie wesprze Cię podczas kontroli.
Wyrok z uzasadnieniem znajduje się pod linkiem:
https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/A7C2B059E0
📞 22 398 60 79
📌 Wiejska 17 lok. 6, 00-480 Warszawa
📧 biuro@food-law.pl
🌐 www.food-law.pl
