Oliwa z oliwek należy do produktów objętych szczegółowymi wymaganiami dotyczącymi składu, nazewnictwa i znakowania. Jednocześnie – zaraz po oleju rzepakowym – pozostaje jednym z najczęściej wybieranych przez polskich konsumentów olejów roślinnych.
🔎 Wyniki kontroli IJHARS pokazują jednak, że ponad 40% skontrolowanych oliw z oliwek budziło zastrzeżenia dotyczące cech organoleptycznych oraz oznakowania.
Najczęściej stwierdzane nieprawidłowości dotyczyły:
🏷️ Oznakowania produktów:
• stosowania nieprawidłowych nazw, np. określenia „oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia” zamiast prawidłowej kategorii „oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia”,
• niespójnego nazewnictwa na opakowaniu, w tym równoczesnego używania różnych nazw lub języka polskiego i angielskiego,
• braku obowiązkowej informacji o miejscu pochodzenia dla oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia,
• wskazywania konkretnego regionu pochodzenia mimo braku ChNP lub ChOG,
• stosowania niedozwolonych określeń dotyczących smaku, zapachu lub metod produkcji,
• braku oznakowania w języku polskim.
⚠️ Wyniki kontroli pokazują, że prawidłowe oznakowanie oliwy z oliwek wymaga nie tylko znajomości ogólnych zasad wynikających z rozporządzenia 1169/2011, ale także szczegółowych przepisów sektorowych dotyczących oliwy z oliwek.
W praktyce nawet pozornie drobne błędy w nazewnictwie, pochodzeniu czy prezentacji produktu mogą prowadzić do zakwestionowania oznakowania przez organy kontrolne.
W Centrum Prawa Żywnościowego i Produktowego wspieramy przedsiębiorców w ocenie zgodności oznakowania produktów z wymaganiami prawa żywnościowego – od analizy etykiet po weryfikację komunikacji produktowej.
