22 maja 2025 r. Komisja Europejska przyjęła rozporządzenie wykonawcze zawierające wykaz krajów o niskim i wysokim ryzyku w kontekście stosowania rozporządzenia EUDR (EU Deforestation Regulation).
Co to oznacza w praktyce?
Z chwilą wejścia w życie EUDR, wszystkim państwom przypisano standardowy poziom ryzyka. Jednak poziom ryzyka związanego z pochodzeniem produktów z terenów wylesianych różni się w zależności od kraju pochodzenia i produkcji.
Zgodnie z art. 29 EUDR, Komisja przeprowadziła klasyfikację krajów, nadając im status:
- kraju o niskim ryzyku lub
- kraju o wysokim ryzyku
Pozostałe kraje zachowują status standardowego ryzyka.
Znaczenie klasyfikacji:
- Produkty pochodzące z krajów o niskim ryzyku podlegają uproszczonym obowiązkom w zakresie należytej staranności (due diligence).
- Produkty pochodzące z krajów o wysokim ryzyku wymagają pełnej procedury due diligence, rozszerzonej dokumentacji oraz podlegają wzmożonym kontrolom ze strony właściwych organów.
Kraje o niskim ryzyku (przykłady):
Kanada, Republika Środkowoafrykańska, Chile, Chiny, Ghana, Egipt, Gruzja, Niemcy, Mongolia, Czarnogóra, Maroko, Nauru, Nepal, Ukraina, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Indie, Iran, Irak, Kenia, Polska, Rwanda, Republika Południowej Afryki.
Kraje o wysokim ryzyku:
Białoruś, Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna (Korea Płn.), Mjanma/Birma, Federacja Rosyjska.
Dlaczego to istotne?
Klasyfikacja ma bezpośredni wpływ na obowiązki przedsiębiorców w łańcuchach dostaw obejmujących produkty regulowane przez EUDR (np. drewno, kakao, soja, kawa, olej palmowy, bydło, kauczuk). Oznacza to różnice w poziomie dokumentacji, analiz ryzyka i potencjalnych konsekwencjach prawnych.
Firmy operujące na rynkach międzynarodowych powinny niezwłocznie zweryfikować swoje łańcuchy dostaw oraz dostosować procedury zgodności z EUDR.
📱 22 398 60 79
📍 Wiejska 17 lok. 6, 00-480 Warszawa
✉️ biuro@food-law.pl
🌐 www.food-law.pl
